W czym tkwi przyczyna zaburzeń widzenia?

Zaburzenia widzenia mogą się pojawić u każdego – bez względu na wiek, płeć czy styl życia. Czasem ludzie nie są w stanie widzieć wyraźnie bez okularów już we wczesnym dzieciństwie. Innym razem zaburzenia pojawiają się dopiero w wieku dorosłym lub na starość.

Tak samo zróżnicowane są przyczyny i formy zaburzeń. Najczęściej spotyka się brak ostrości obrazu widzianego w dużej odległości lub w zbyt bliskiej odległości. Te dwie najpopularniejsze choroby to oczywiście krótkowzroczność i dalekowzroczność.

Są one związane z kształtem gałki ocznej, która może się wydłużać lub skracać pod wpływem różnych czynników. To ciekawa informacja dla osób krótkowzrocznych. Dlaczego? Ponieważ w ostatnich czasach mamy do czynienia ze zjawiskiem epidemii krótkowzroczności.

Większość osób jest przekonana, że za to zaburzenie odpowiedzialne są czynniki genetyczne, a więc wada jest wrodzona. Tymczasem okazuje się, że krótkowzroczność pojawia się w kolejnych pokolenia coraz częściej, a skala zjawiska jest tak duża, że wyklucza się czynniki genetyczne jako podłoże. Po prostu nie jest to możliwe, żeby wada genetyczna rozprzestrzeniała się tak szybko.

Naukowcy winią więc czynniki zewnętrzne, a głównym podejrzanym jest brak ruchu na świeżym powietrzu. Chodzi tutaj przede wszystkim o skupianie wzroku na dalszej perspektywie. Młodzi ludzie spędzają wiele godzin dziennie przed komputerem i telefonem lub w szkolnych podręcznikach.

Wszystkie te aktywności mogą negatywnie wpłynąć na kształt gałki ocznej, w wyniku czego od najmłodszych lat rozwija się krótkowzroczność.